De uitslag van de verkiezingen is bekend: Medvedev zal de nieuwe president van de Russische Federatie worden. Niet dat dat heel verrassend nieuws is; we wisten namelijk al maanden dat Poetin Medvedev als zijn opvolger had aangewezen en dat daarmee een heel apparaat in werking werd gezet om te zorgen dat Poetins wil ook werkelijkheid zou worden. En dat apparaat werkt gesmeerd… Ik zal enkele voorbeelden hiervan geven.

• Medvedev heeft niet meegedaan aan tv-debatten, toch zagen we in de nieuwsuitzendingen alleen zijn gezicht op tv. De zenders worden namelijk vrijwel allemaal gedirigeerd door het Kremlin. Er werd dus geen nieuws verspreid wat negatief of kritisch ten opzichte van Medvedev was. Ik ontmoette enkele mensen die op Medvedev stemde, omdat ze alleen hem kenden. Ja, dat is nogal logisch; de andere kregen geen kans om hun geluid te laten horen!
  
• De lokale overheden kregen van hogerhand de opdracht om ervoor te zorgen dat er zoveel mogelijk mensen zouden gaan stemmen, om op die manier het opkomstpercentage op te krikken wat weer ten goede zou komen aan de betrouwbaarheid van de verkiezingen. Hiermee had het Kremlin dan een goed argument in handen om naar Europa toe duidelijk te maken dat de verkiezingen heel eerlijk en vooral heel democratisch waren verlopen. ‘Het college’ van Novosibirsk had een listig plan bedacht: de vrijdag voor de verkiezingen viel er bij iedereen een prijsvraag in de bus. De burgers moesten drie simpele vragen over de geschiedenis van Novosibirsk beantwoorden. Heel eenvoudige vragen; zelfs ik wist de antwoorden… Op de dag van de verkiezingen kon de prijsvraag worden ingeleverd. Waar? Heel ‘toevallig’ moesten burgers uit onze wijk de kaart met antwoorden inleveren op hetzelfde adres als waar het stembureau was gevestigd. En als je kans wilde maken op een prijs (een koelkast, een auto of iets dergelijks) moest je wel je paspoort meenemen… Kortom, men deed er dus alles aan om zoveel mogelijk mensen naar het stembureau te krijgen en om hen daar te laten stemmen.
  

Voor de andere partijen was het natuurlijk heel frustrerend om dit allemaal aan te zien. Iets van die frustratie proefde ik uit de verkiezingskrant van de Communistische Partij van Zjoeganov. Deze partij gaf vlak voor de verkiezingen een krant van 4 kantjes uit. Vanzelfsprekend waren enkele artikelen gewijd aan het programma van de CP, maar het viel me op dat er veel aandacht werd besteed aan Medvedev, Poetin en hun politiek. Men uitte vooral kritiek op deze mannen, terwijl een verkiezingskrant er toch voor bedoeld is om de eigen politieke koers uit te leggen en aan te prijzen. Ik vond het, eerlijk gezegd, nogal sneu.
U kunt zich voorstellen dat het voor de burgers heel moeilijk was om een keus te maken. Vrijwel iedereen had door dat Poetin en de zijnen een vies spelletje speelden, maar hoe daarop te reageren? Ik ontmoette een student die op Zjoeganov stemde. Niet omdat ze sympathiseerde met zijn ideeën, maar omdat ze een stem tegen Medvedev wilde uitbrengen.
Een gepensioneerde vrouw stemde op Medvedev, omdat onder Poetins leiding de economie een positieve ontwikkeling doormaakt en onder leiding van Medvedev zal deze koers worden voortgezet. Het is voor deze vrouw moeilijk om de financiële eindjes aan elkaar te knopen, maar ze heeft hoop dat het met behulp van Medvedev goed komt met Rusland. Als een andere kandidaat president zou worden, zou ze ook haar hoop verliezen. Vandaar haar stem op Medvedev.
Zoals ik zei stemde diverse mensen op Medvedev, omdat ze de andere kandidaten niet kenden. In Akademgorodok was er echter een groot deel van de stemgerechtigden dat geen gebruik heeft gemaakt van het recht om te stemmen. Ik zag op één van de internetforums dat 50% van een groep ondervraagden niet is wezen stemmen. Dat is echt schrikbarend veel! Enkele gaven aan dat ze zich gevangen voelen, men weet echt niet wat te doen. Sommige zijn boos op het hele systeem, andere reageren heel gelaten.
Een klein deel van de stemgerechtigden is naar het stemhokje gegaan om daar het stembiljet ongeldig te maken. Dat is natuurlijk ook een uitkomst, want blanco stemmen is hier immers niet mogelijk. Het biljet ongeldig maken is een betere oplossing dan thuisblijven, want wat gebeurt er met de lege biljetten? Opvallend was dat tegen sluitingstijd van de stembureaus het opkomstpercentage met sprongen omhoog ging. Dit is vreemd en niet te vertrouwen. Hoezo? Waarschijnlijk hebben leden van het stembureaus de lege biljetten zelf ingevuld… Op deze manier ging dus het opkomstpercentage omhoog en zo zal Medvedev waarschijnlijk nog meer stemmen hebben gekregen.
Enkele dagen na de verkiezingen praatte men nog veel over de verkiezingen, maar al spoedig ging men over tot de orde van de dag. Het heeft ook inderdaad allemaal weinig zin. Het is veel interessanter om vooruit te kijken naar feestdagen die voor de deur staan. Op de dag dat ik dit schrijf, is het namelijk ‘Internationale Vrouwendag’: een heel belangrijke feestdag in Rusland. De mannen verwennen en bedanken de vrouwen door het geven van chocola en bloemen. Dit weekend maakt men zich geen zorgen over wat er gebeurt in het Kremlin; men viert feest!